سهم ما از یک نبرد
امروز
روز احیای سنت ، فرهنگ و هنرهای گرانبهای است که مدرنیته و صنعتی شدن
زندگی بشر آن را تهدید می نماید. همه ما هر روزه شاهد مرگ و زوال سنت ها،
فرهنگ ها و نابودی دستاوردهای فرهنگی و هنری جهانیانی هستیم که اکنون جای
خود را به آنچه که از رسانه ها و ارتباطات تبلیغ می شوند می دهد. همه ما
می دانیم در گذشته ها برای شکل گرفتن و همه گیر شدن اصولی از سلسله
اعتقادات و نگرش های قومی و مردمی در هر گوشه از جهان پهناور به چه مشقت
ها، سختی ها و خون دل خوردن هایی نیاز داشته است. گاهی سال ها و شاید قرن
ها به طول می انجامیده است تا هنری و دستاوردی در یک قوم به ارزش و هنجار
عمیق تبدیل گردد.
اما
همه ما امروزه بر این باوریم که سرعت ارتباطات همه جانبه مردم جهان با
یکدیگرو تاثیر جهانی شدن ارزش ها در تمام نقاط دنیا چشم گیر است. امروز
مردم دنیا از بال زدن یک پروانه در هوا تا بزرگترین اتفاقات جهان هستی از
جنگ تا پیشرفت و فناوری های بشری بلافاصله مطلع می گردند و تاثیر می
پذیرند. جهان و مردمان آن می روند تا با پیوستن به هم دنیایی یکپارچه و با
آداب، رسوم، نگرش، زبان و قانون مشترک و بدون مرز تشکیل دهند و همان دهکده
جهانی را رقم زنند. جهانی با محتویات فرهنگ و رسوم و قانون و زبان کلان
فرهنگ ها و کسانی که توانسته اند در این ارتباط جهانی و تبلیغات رسانه ای
خود را بر مردم عرضه نمایند.
حال
سوال این است: پس سهم خورده فرهنگ ها و آنانی که دیر می جنبند در این
دهکده چیست؟ آنانی که فرهنگ های غنی به یاگار مانده از خون دل خوردن های
نیاکان خود را در مرزهای بسته خود به دیگران عرضه نداشته اند چه؟! مرگ؟
نابودی؟ زوال؟
آری! اینان به اجبار و ناخواسته و ندانسته تن به قبول فرهنگ های صادر شده از دیگران داده اند و خواهند داد.
آنان
داشته های خود را چون غذایی فاسد شده که نه خود خورده و نه به دیگران داده
اند دور خواهند ریخت و برسر سفره و داشته های دیگرانی خواهند نشست که از
ماهیت آن بی اطلاعند و مصرف کننده ای بیش نخواهند بود. آیا ما نیز در
خوابیم و پذیرای تغییرات جهانی هستیم آنگونه که در این اقیانوس هولناک غرق
شویم؟؟؟؟!! اگر چنین است پس اینک جواب نیاکان و مشقت های بی دریغ گذشتگان
را چه بدهیم؟ سهم ما از این دهکده چیست؟؟؟!!!
هم
ایلی های عزیز! به هوش باشید. به هوش باشید تا دست در دست هم ما نیز در
این تحول و حفظ ماهیت فرهنگ خود و شناساندن آن به جهانیان پیروز باشیم.
لازمه این تحول نیز شناخت از خود و داشته های خود و اعتقاد بر آن است.
هویت، اصالت، اتحاد و مهمتر از همه زبان خود را محفوظ داشته و بر آن بیفزاییم تا بمانیم و بمانیم و بر این ماندگاری ببالیم....
"قشقایی ائلینی دریا قیاس ائد چالخانیر چالخانیر برقرار اولور"
منبع:http://www.2434.blogfa.com /
